Ik ben 16 jaar en ik ga emigreren. Mijn naam is Jennifer. Ik ga emigreren op 24 november, naar het land van mijn dromen. Het land van koala’s en de Aboriginals. Ik ben er nog nooit geweest en ken het land eigenlijk alleen van de soaps op televisie en uit de boeken van de bibliotheek. Toch voel ik dat daar mijn toekomst ligt. Ook al is het nu alleen nog maar een droom, een toekomst die me slapeloze nachten bezorgt. Maar nu lig ik ook wakker, in het huis waarin ik geboren en getogen ben. De geluiden die ik al mijn leven lang ken, maar die me nooit echt vertrouwd zijn geworden. Ze jagen me angst aan, ook nu nog terwijl ik toch geen klein meisje meer ben en mijn besluit heb genomen. Maar toch… Ook al is het een droom, een toekomst die me slapeloze nachten bezorgt. Nachten waarin ik wakker lig en luister naar de geluiden in huis. Een huis waarin ik geboren ben met geluiden die ik al mijn leven lang ken, maar ook geluiden die me nooit echt vertrouwd zijn gaan voelen. Geluiden die me angst aanjagen, ook nu nog, nu ik geen klein meisje meer ben en mijn besluit heb genomen. Maar toch …

Ik weet dat afscheid nemen pijn kan doen en natuurlijk had ik liever willen blijven, maar ik houd het hier niet meer uit. Blijven zal nog veel meer pijn doen.
Ik ga emigreren, naar het land van mijn dromen. Het land van mijn dromen heet…

AUSTRALIË